status 09.02.2013

เป็นวันเสาร์ที่ลมเย็นพัดมาเยือนเขาวงอีกรอบ หลังจากตื่นมาจัดการอัพโหลดและพิมพ์นั่นนี่ให้กับ “ครูวิติวเตอร์” เสร็จ ก็ได้เวลาออกไปตลาด หาซื้อขนมปังฟาร์มเฮ้าส์ (ที่งานวิจัยเผยว่าเจือปนด้วยสารกันบูดแม้ตัวแบรนด์จะไม่ได้ระบุอย่างนั้น) มาไว้ทากินแกล้มกับแยมบุญไฮฯ ค้าแยม ระหว่างทางแวะพักซื้อชาเย็นดอยไทยร้านคุณหนิง เจอเด็กนักเรียน ม.ปลาย ทั้งชายและหญิงจำนวนมากนั่งเล่นอยู่ที่ร้าน คุณหนิงแจ้งว่า ต้องรอราวๆ 10 แก้วนะถึงจะได้ บอกคุณหนิงว่าไม่เป็นไร เอาหนังสือมาอ่านรออยู่ ระหว่างนั่งอ่านหนังสือในร่มเงาที่มีแดดรำไร เห็นเด็กวัยรุ่นหญิงและชายคุยหยอกเย้ากันระหว่างรอกาแฟหรือโกโก้ เด็กสาววัยแรกรุ่นบางคนถามคุณหนิงว่า คาปูชิโน่นี่มีส่วนผสมของอะไรบ้าง เด็กหนุ่มบางคนยอมให้เด็กสาวบางคนลัดคิว โดยมอบชาเขียวนมสดของเขาให้เด็กสาวเอาไปก่อน

ท่ามกลางลมเย็น แดดอุ่น ในช่วงใกล้วาเลนไทน์ คงมีเด็กหนุ่มเด็กสาวจำนวนมากเฝ้ารอช่วงเวลาเหล่านี้ ช่วงเวลาที่ทำให้หัวใจเต้น บทสนทนาเล็กๆ น่ารักๆ ที่แลกเปลื่ยนกันในร้านกาแฟเล็กๆ ท่าทีหยอกเย้าระหว่างกัน…ทั้งหญิงชาย ชายชาย และหญิงหญิง

มันเป็นช่วงเวลาที่ในหนัง The Perks of Being Wallflower เรียกว่า finest moment สินะ มันคือช่วงเวลาที่พวกเธอและเขาคิดว่า จะมีสิ่งดีๆ รออยู่ข้างหน้า สิ่งที่เปี่ยมด้วยความหวัง อนาคตที่สดใส

ช่างหัววันข้างหน้าเถอะ, ในเมื่อวันนี้อากาศดี และพวกเขาก็อายุ 16 ปี

ชะนีใจร้ายอย่างฉันนั่งอ่านหนังสือเงียบๆ, ฉันพยายามไม่ทำร้ายฝันของใคร ปล่อยพวกเขาไว้ตรงนั้นดีกว่า อย่าได้เริ่มบทสนทนากับพวกเขาเลย (ฉันกำลังคิดว่าจะอ้าปากถามเด็กๆ เรื่องเปิดติวเตอร์ ม.ปลาย)

ปล่อยพวกเขาไว้กับ the finest moment เหล่านั้นเถอะ
^^

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s