ความรู้สึกหลังจากดู ไตรภาค Before

Before Sunrise (1995) / Before Sunset (2004) / Before Midnight (2013)ในบรรดา 3 เรื่องนี้ คิดว่า Sunset จี๊ดสุด
ขณะที่ Sunrise พอย้อนดูตอนนี้ ก็รู้สึกว่า “อืม…เหรอ” มันน่ารักดี บางทีก็ชวนน้ำตาไหลคิดถึงอดีตอันแสนหวาน ชีวิตที่เปี่ยมด้วยความหวังแบบข้นคลั่ก จะต้องได้แต่งกับคนที่ขึ้นปก forbes list under 30 แน่ตรู ราวๆ นั้น

Midnight เป็นอะไรที่ก้ำกึ่งระหว่างรำคาญ intellectual ประสาทแดกไปป่ะ เมียเป็น feminist activists ที่ขี้กังวลเรื่องว่าชั้นเป็นแม่และเมียที่โหลยโท่ยป่ะวะ (แย้งๆ กันป่ะ แต่เข้าใจเธอนะเซลีน) ผัวเป็นนักเขียนที่น่าจะขายดีนะ มีคนเอาไปแปลเป็นเวอร์ชั่นกรีกด้วย มันก็แบบ…ไงดีล่ะ คงจะ intellectual คิดอะไรกันเยอะ … เยอะ … เยอะ

พอมองดูความสัมพันธ์ของคู่ผัวตัวเมียในบ้านกุดปลาค้าวแล้ว … มันก็เลยแบบ
ในหนังดูเย๊อะ เยอะ ไปจนติดจะน่ารำคาญ

แต่ก็มีซีนที่ชวนจี๊ด ชวนขำ … ก้ำกึ่งว่ารำคาญ กับว่าชอบ

Sunset คือความเพอร์เฟกซ์ของทุกอย่าง มันมีความผิดหวัง มีจี๊ด มีร้าวราน แต่ก็มีความคลุมเครือว่าสองคนนั้นจะได้กันป่ะวะ จะลงเอยกันไหม มันมีลุ้น มีหวัง ท่ามกลางความหมดหวังของ romantic love มันมีความหวังของ realistic love เกิดขึ้น

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s