ชอบที่คุณป้าพนอจันทร์บอกว่า ซากุระมันมีอายุขัยของมัน มันบานแค่สองสัปดาห์แล้วก็ร่วงไป ดังนั้นสองสัปดาห์นี้ก็เลยเป็นช่วงเวลาที่คนในพื้นที่การบาน เต็มที่กับมัน การเดินออกนอกบ้านไปชื่นชมซากุระเป็นกิจกรรมที่เป็นธรรมชาตินะเราว่า โอเค มันกลายการท่องเที่ยวไปแล้ว แต่การออกไปชมความงามของดอกไม้ที่เรารู้ว่าเดี๋ยวมันก็โรยนี่โคตรสะท้อนธรรมชาติมนุษย์เลยอ่ะ เราหาความสดสว่างให้ชีวิต แล้วซากุระมันก็เป็นแบบนั้น ความสุขระยะเวลาจำกัด ที่เดี๋ยวปีหน้าก็แวะมาเคาะประตูอีก

เราไม่เคยเข้าใจ (และแอบยี้) เวลาเหล่านักคิดชอบพูดถึง ญี่ปุ่นกับเซน แต่การบานเพียงชั่วยามของซากุระ ทำให้เราเริ่ม “เออ สิ่งแวดล้อมในญี่ปุ่นแม่งมันกล่อมคนให้รู้สึกถึงการมาและการจาก”

แต่แปลกที่เกาหลีก็มีเทศกาลเชอร์รี่บลอสซัมบาน แต่ทำไมคอนเซปต์ของการมาและจากไป ถึงไม่ชัดเจนเท่าญี่ปุ่นล่ะ

Advertisements