จำไม่ได้ว่าเคยเรียน Macroeconomic ตอนปีหนึ่งไหม (มันคือยุคก่อนที่กูเกิลจะถือกำเนิด ย่ะ) เหมือนไม่เคยเรียน แต่เกลียดชังคำว่า GDP, Inflation, Unemployment rate, Investment, Interest rate มาก รู้สึกมันไกลตัว แห้งแล้ง และมองมนุษย์เป็นภาพรวมจนสุดท้ายเราไม่เห็น individual ในนั้น

แต่พออ่านช่วงปิดเทอม (ไม่ได้ฟิต แต่อ่านช้ากว่าคนอื่น โง่กว่า ก็ต้องหาวิธีแก้) เลยพอจะเข้าใจความสำคัญของมัน ว่าทำไมอัตราว่างงานถึงได้ถูกพูดถึง เงินเฟ้ออีก จีดีพีอีก บลาๆ

จากนั้นพอกลับมาอ่านวรรณกรรม แม่งเฮ้ย! จริงๆ Macroeconomic ก็อยู่ในวรรณกรรมนะ สาวสามสิบห้าแม่ม่ายอาชีพบรรณารักษ์ ตกหลุมรักเกษตรกรหนุ่มกลางคน ตอนเจอกันที่หลุมศพ สองคนนี้อยู่ใน Labor Force เว้ย แต่นางเอกเป็นแรงงานในระบบชัดเจน ส่วนพระเอกนี่ไม่แน่ใจ ส่วนตัวละครใน Devil Wears Prada ช่วงแอนเดรีย แซคส์ เตร่หางานหลังเรียนจบ เรียก frictional unemployment วุ้ย แล้วมิแรนด้า พรีสลีย์ ผู้กุมชะตา Vogue USA นี่แม่งโคตรแชร์สัดส่วนใน GDP เยอะมากเถอะ เป็นทั้ง producer และ consumer ที่สำคัญในเศรษฐกิจมหภาคเว้ย

เอ่อ…ว่าแต่แกเรียกสองเรื่องนั่นว่า วรรณกรรม เรอะ???

Advertisements