เที่ยวบินสุดท้าย?

วันก่อน ตอนที่ชีวิตยังเต็มไปด้วยเปเปอร์วนเวียนประหนึ่งเนื้อคู่ ฉันใช้เวลายามบ่ายคล้อยแอบมานั่งตรงขั้นบันไดของลานหน้าคณะ มันเป็นลานที่ฉันชอบมานั่งคนเดียวในวันที่ฝนไม่ตก แดดไม่แรง และความเหน็บหนาวร้ายกาจยังไม่คืบคลานมาเยือนมหานครโตเกียว ฉันชอบนั่งตรงนี้ราวยี่สิบนาที มองคนเดินผ่านไปผ่านมาตรงหน้า คนหลากหลายวัยหลากหลายสถานภาพทางสังคม ที่เดินวนเวียนแวะผ่านมาโรงพยาบาลแห่งมหาวิทยาลัยโตเกียวอันตั้งอยู่ไม่ไกล้ไม่ไกลตึกคณะของฉันนัก

สักพักเพื่อนกลุ่มหนึ่งที่เป็นกลุ่มที่ฉันโอเคพอจะไปกินข้าวเย็นด้วยได้ก็เดินผ่านมา พวกเขาทักทายไม่กี่คำ จากนั้นฉันก็บ่นว่าหิว แล้วเราก็ลงเอยกันที่ร้านข้าว (ปนเหล้า) ใกล้ๆ ตึกคณะ

ใครสักคนพูดขึ้นมาว่าเขากำลังจะเดินทางไปโซลในช่วงครึ่งหลังของเดือนสิงหาคม ฉันพูดขึ้นมาว่าเด็กจีนสักคนก็กำลังจะไปโซลต้นเดือนนี้ “ทำไมพวกเธอไม่นัดกัน” อีกฝ่ายทำท่าลังเล “ฉันไม่เคยรู้ว่าเด็กจีนคนนั้นจะไปโซล” คนคนนั้นตอบ

ใครสักคนยุให้ใครคนนั้นจัดสรรเวลาเดินทางที่จะได้ไปเที่ยวโซลกับเด็กจีน “เวลาไม่เคยคอยท่า ถ้าชอบเขาก็ลุยเลย”
“เป็นฉันนะ ฉันจะเปลี่ยนไฟล์ทบินให้ได้ไปเที่ยวพร้อมกัน” อยู่ๆ ฉันก็พูดลอยๆ ขึ้นมาตอนที่กำลังเคี้ยวอะโวคาโดกับชีสเข้าปาก
“จริงน่ะ” คนคนนั้นที่ต้องไปโซลถามกลับ
“ฮื่อ ไม่จริงหรอก” ฉันหัวเราะ ก่อนจะยกเบียร์กระป๋องซัปโปโรที่อยู่ตรงหน้ากรอกลงกระเพาะ รสขมฝืดของเบียร์จากทางเหนือทำให้รู้สึกว่าชีวิตอันเต็มไปด้วยเปเปอร์ที่มหานครโตเกียวก็ไม่ได้ขมขื่นเกินไปนักหรอก

ฉันคิดถึงความสัมพันธ์อันมีไม่มากครั้งนักที่ผ่านมาในชีวิต ในช่วงวัยหนึ่ง ฉันเคยสงสัยว่าตัวเองจะมีเรี่ยวแรงทำเรื่องโรแมนติกแบบในหนังรักจำพวก เลิฟ แอคช่วลลี่ ที่ตัวละครเด็กชายวิ่งตามเด็กสาวที่แอบชอบเข้าไปยัง ตม.สนามบิน เพื่อร่ำลากันไหม? คำพูดจำพวกว่า “ชีวิตมันสั้น” และ “สุดท้ายแล้วเธอจะเสียใจในสิ่งที่เธอไม่ได้ทำ มากกว่าสิ่งที่เธอทำลงไป” มันจะเหมาะกับชีวิตสามัญของคนอย่างฉันไหม และประโยคของคาริล ยิบราน ที่บอกว่า “เมื่อความรักเรียกร้อง จงตามมันไป” จะยังใช้ได้ในศตวรรษที่ 21 ที่เราแค่ตาม stalk คนที่เราชอบในเฟซบุ๊คโปรไฟลก็ได้นี่นา…ได้อยู่อีกไหม

ขณะที่กวาดต้อนอะวาคาโดกับชีสเข้าปากเป็นคำสุดท้าย ฉันแอบคิดอยากให้คนคนนั้นเปลี่ยนตั๋วขาไปโซลให้เร็วขึ้นหน่อย เผื่อพวกเขาจะได้มีเวลาเที่ยวด้วยกัน “ฉันรู้สึกว่าโซลน่ะเป็นเมืองของคู่รัก ขณะที่โตเกียวเป็นเมืองที่อนุญาตให้คนโสดมีอิสระที่จะทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ” เด็กจีนคนนั้นเคยพูดอย่างนี้ตอนเธอนั่งรถไฟไปตามหาทุ่งข้าว Lily Chou Chou กับฉัน

ฉันอยากให้เธอเปลี่ยนไฟล์ทบิน… ฉันแค่คิด แต่ไม่ได้พูด

เบียร์หยดสุดท้ายถูกหย่อนลงในกระเพาะ ฉันคิดขึ้นมาได้ว่า นอกจากทงบังชินกิแล้ว จะยังมีใครหน้าไหนอีกไหมที่ทำให้ฉันยอมเปลี่ยนไฟล์ทบิน หรือดั้นด้นไปหาท่ามกลางสายลมหนาวอันโหดร้าย … ไม่มีหรอก … 

บางที คาริล ยิบราน อาจจะผิดก็ได้ … ฉันสนับสนุนให้ใครต่อใครเปลี่ยนไฟล์ทบินเพื่อทำสิ่งที่ “คุณจะไม่เสียใจในภายหลัง” นะ แต่สำหรับฉัน ถ้าเมื่อไหร่ที่ฉันยอมเปลี่ยนไฟล์ทบินเพื่อชายหนุ่มที่ไม่ใช่ทงบังชินกิล่ะก็

นั่นแหละ คือการกระทำที่จะทำให้ฉันโคตรเสียใจในภายหลัง … เมื่อมองย้อนกลับมา

19765_310048283234_522678_n

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s