[review] Hormones Season 2

Hormones Season 2

Screen Shot 2014-10-13 at 2.18.27 PM Screen Shot 2014-10-13 at 3.01.30 PM Screen Shot 2014-10-13 at 3.03.05 PM

เหมือนที่มิตรสหายท่านหนึ่งว่าไว้ ฮอร์โมนคือซีรีย์อนุรักษ์นิยมที่นำเสนอประเด็นแรงๆ มาเป็นจุดขายของหนัง มากกว่าจะบอกว่ามันสนับสนุนประเด็นที่เป็นที่ถกเถียงเหล่านั้น (Queer / LGBT / Pro-choice/ ลัทธิสไปรท์ และอื่นๆ) เพราะสุดท้าย ท่าทีของซีรีย์ ก็กลับไปสู่โลกที่ว่า การตัดสินใจของเด็กวัยรุ่นบางครั้งก็บกพร่อง เมื่อคิดจะออกนอกลู่นอกทาง ความเสียหายบางอย่างจะเกิดขึ้น (ตอน “ไผ่” ชัดเจนมาก) ท้ายที่สุด ฮอร์โมนจึงมีท่าทีประนีประนอมที่ค่อนข้างสูงมาก

ดังนั้น เราจึงพูดไม่ได้เต็มปากว่า ฮอร์โมน นำเสนอประเด็นที่กล้าหาญ แต่ใน EP ที่ดีที่สุดของซีซันนี้ (คือ EP “ออย”) เมื่อตัวซีรีย์กลับมาแตะประเด็นที่เล็กที่สุดมากกว่าประเด็นคอนโทรเวอเชียลอื่นๆ มันกลับเป็นตอนที่ทรงพลังที่สุด เรื่องสามัญเล็กๆ ของ “ออย” ผู้ไร้ตัวตน (เสียเหลือเกิน) เรื่องความอยากมีที่ทาง ความหวังเล็กๆ น้อยๆ ของเด็กโดดเดี่ยวในโรงเรียนมัธยม (ทำไมชั้นเขียนดูอิน ><)

EP “ไผ่” เป็นอีกตอนที่ทรงพลัง แต่ความทรงพลังอยู่ที่นักแสดงรับเชิญอย่าง “เฟิร์น” กับชีวิตและความฝันของเธอมากกว่า ขณะที่หลายๆ ตอนของซีซันนี้ดู “อะไรของมึง” (อาทิตอน “วิน”) แต่ตอน “ไผ่” บทสนทนาระหว่าง ไผ่กับเฟิร์น มันดูทำให้เราจุกได้สิ้นดี จุกในความหมายที่แปลว่าเจ็บ แต่ดี

EP “ปัจฉิม” หรือตอน 13 เป็นตอนที่เชียร์ขนมปังรัวๆ โอเค…เต้ยกับต้าเหมาะกัน และขอให้พวกเธอโชคดี แต่หลังจากที่พวกเธอทำชีวิตคนอื่นฉิบหายป่นปี้เพราะความโลเลของตัวเองมาขนาดนี้ (กว่าจะรู้ใจตัวเองมรึงช้ามากนังเต้ย มึงไม่ควรเอ็นท์ติดใดๆ ทั้งปวง นังสมองช้า!) พวกเธอก็ไม่ควรมาหวังอย่างงี่เง่าโลกสวยว่าคนอื่นควรให้อภัยพวกเธอในเร็ววัน ฉากเต้ยเอาการ์ดไปให้ขนมปัง …อิเต้ย มรึงทำเพื่อความสบายใจของตัวเองล้วนๆ เว้ยเฮ้ย มรึงไม่ได้ห่วงอะไรจิตใจน้องเขาเลย อินางฟ้า! … ประเด็น “เต้ย” กับ “ขนมปัง” เป็นประเด็นที่น่าสนใจมากว่าใครรู้สึกกับสองคนนี้ยังไง เพราะฟีดนิวส์เราตั้งแต่ตอนที่ทะเลแล้ว แตกแยกออกเป็นหลายสาย นี่นับแค่ความเห็นของผู้หญิงล้วนๆ ไม่นับผู้ชาย (เพราะผู้ชายย่อมเชียร์อิเต้ย!) คือบางคนก็นิยามขนมปังว่า “แรดเงียบ” ขณะเดียวกัน คำนิยามนี้ก็ถูกใช้กับ “เต้ย” ด้วยเช่นกัน …ซึ่งนับว่าน่าสนใจดีที่จะคอยไล่อ่าน ว่าเพื่อนๆ เรารู้สึกกับสองคนนี้ยังไง

ยังไงก็แล้วแต่ ฉากขนมปังยืนขวางกั้นกางทำลายความโรแมนติกระหว่างเต้ยกับต้า เป็นฉากที่ชอบที่สุด และรีดูซ้ำที่สุด (จิตด้านมืดเริ่มทำงาน) พอรีดูซ้ำก็จะเริ่มกลัวตัวเอง 555 มันเหมือนสะท้อนว่า เราเชื่อเรื่องการให้อภัย แต่เราก็เชื่อเรื่องที่ว่า การตอบโต้เป็นสิ่งจำเป็น เรายังแอบคิดเลยว่า มันควรมีสักคน ทำให้ต้าเต้ยรู้สึกสำนึกได้บ้างว่า …มรึงได้ทำร้ายจิตใจคนอื่นอย่างตาใสกันขนาดไหน ในนามของความสับสนนี่ ‪#‎เริ่มอิน‬

ด้วยเหตุนี้ เราจึงประกาศตนอยู่ทีมขนมปังนั่นแล ‪#‎สุดท้ายเธอก็ได้แฟนหล่อที่ชั้นเล็งไว้ตลอดทั้งเรื่อง‬ ‪#‎น้องนักร้องนำำำำำำ‬ ‪#‎เขิน‬ #ส่วนออยเอ็นท์ให้ติดออกมาทำงานได้เงินเยอะๆแล้วหนูค่อยซื้ออาร์มานี่ซิลค์อิลูมิเนชั่นฟาวเดชั่นมาใช้นะลูก ‪#‎อ้าวไม่เกี่ยวเหรอ‬

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s