11698755_448401165340751_103933326826009230_n-2
วันนี้ เพื่อนอาจารย์ท่านหนึ่งโพสภาพนี้ พร้อมข้อความดังต่อไปนี้

“I was deprived the right to vote.
I am not allowed to examine the government policy.
I have no means to criticise them without being worried about my own security.

I have no chance to participate in policy making, even it might effect my life.
At least, the word ‘our’ here does not include ‘me’. What they have done is their personal responsibility, not of Thai people.

I, one of the victims of this regime, will never accept them as my government.”

เมืองไทยในช่วงสิบปีที่ผ่านมา เจอความเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง ผู้คนเริ่มเรียกร้องในบางสิ่งบางอย่างที่เราอาจไม่เคยเห็นมาก่อนในช่วงชีวิตของเรา แต่ขณะเดียวกัน สิ่งที่น่าสนใจก็คือ การนำโซเชียลมีเดีย และข้อมูลแบบย่นย่อมาใช้ในฐานะ Political Campaigns กันมากขึ้น

พูดถึง Political Campaigns สมัยก่อน คนมักจะคิดถึงอะไรที่ซีเรียส หนักๆ และน่าจะ “ไม่ป๊อป” อยู่ในที …. ความหนักและซีเรียสในเนื้อหานั้นคงยังมีอยู่ แต่ความ “ป๊อป” นั้นเหมือนได้เดินทางมาถึงการสื่อสารทางการเมืองแล้ว

ย้อนคิดดู เมื่อสิบห้าปีก่อน เราจะได้เห็นการเรียกร้องทางการเมือง ที่ใช้สีฟ้าสดใสบลูสกายอย่างภาพที่แปะหรือไม่นะ? อืม …​น่าคิด

Love it or hate it แต่เทคโนโลยีและโซเชียลมีเดีย ก็ได้เปลี่ยนชีวิตผู้คน รวมถึงรสนิยม และการสื่อสารตัวตนไปในชนิดที่ถ้าใครยังจมอยู่กับโลกใบเดิมหลายทศวรรษก่อน ก็อาจตามไม่ทันเสียแล้ว

Advertisements