[book] ชีวิตดีขึ้นทุกๆ ด้าน ด้วยการจัดบ้านแค่ครั้งเดียว :The life-changing magic of tidying up โดย คนโด มาริเอะ (Kondo Marie)

IMG_3726

The life-changing magic of tidying up
ชีวิตดีขึ้นทุกๆ ด้าน ด้วยการจัดบ้านแค่ครั้งเดียว
เขียนโดย คนโด มาริเอะ (Kondo Marie)

ถ้าตลอดปีนี้ คุณต้องเลือกหนังสือเพียงเล่มเดียวขึ้นมาอ่าน ฉันอยากแนะนำเล่มนี้ คนโด มาริเอะ คือหญิงสาวอายุต้นสามสิบที่ได้รับการจัดอันดับจากไทมส์ให้เป็นหนึ่งใน 100 บุคคลผู้ทรงอิทธิพลของโลกในปีนี้

เธอคือผู้เชี่ยวชาญและที่ปรึกษาด้านการจัดบ้านอันดับหนึ่งของญี่ปุ่น วิธีจัดบ้านของเธอเรียบง่ายและช่วยเปลี่ยนชีวิตผู้คนมาไม่น้อย เคล็ดลับของเธอที่สำคัญมากคือ การเลือกว่าจะเก็บอะไรไว้ แล้วจะทิ้งอะไรไป (นี่มันการปล่อยวางชัดๆ) และคำถามที่อาจสำคัญระดับปรัชญาชีวิตในการเลือกเก็บบางอย่างไว้ในบ้าน (หรือชีวิต) ก็คือ

“Dose it spark a joy?” มันช่วยปลุกเร้าความสุขหรือเปล่า?

ถ้าคุณยังไม่มีเวลาอ่าน แต่อยากจัดบ้าน แล้วอยากได้บทสรุปที่เรียบง่าย บล็อกนี้ทำบทสรุปไว้ ซึ่งฉันเคยแอบอ่านตอนเคลียร์ห้องพักที่ญี่ปุ่นเพื่อคืนห้อง พอฉันกลับมาอ่านหนังสือของมาริเอะ ให้จบ ฉันก็พบว่าบล็อกนี้สรุปรวมใจความการจัดบ้านไว้ดีมาก แต่ยังไงก็แล้วแต่ ถ้าได้อ่านหนังสือของมาริเอะประกอบด้วย คุณจะเข้าใจมากยิ่งขึ้น

บล็อกสรุปใจความการจัดบ้านแบบมาริเอะ – http://anontawong.com/2015/08/10/konmari/

ในหนังสือเล่มนี้ มาริเอะพูดเรื่อง “ถุงขยะขนาด 45 ลิตร” บ่อยมาก ที่เป็นแบบนี้เพราะที่ญี่ปุ่นนั้น แต่ละเขต (รัฐบาลท้องถิ่น) มักจะกำหนดให้ถุงขยะมีขนาด 45 ลิตร เวลาที่เราจัดบ้านและต้องทิ้งสิ่งของไป เราก็ต้องทิ้งไว้ในถุงขนาด 45 ลิตร (ส่วนใหญ่มักกำหนดให้เป็นถุงใสมองเห็นขยะข้างในได้) มาริเอะบอกว่า เคล็ดลับของเธอคือให้จัดบ้านแบบรวดเดียวเสร็จ (ไม่จำเป็นต้องจัดวันเดียวเสร็จ แต่ให้กำหนดช่วงเป็นช่วงเดียว เช่น สัปดาห์นี้ เดือนนี้ เป็นต้น) เมื่อจัดบ้านเสร็จแล้ว เธอมักพบว่า ลูกค้าส่วนมากมักมีถุงขยะให้ทิ้งถึง 30 ถุงขึ้นไป

คำถามที่ตามมาหลังจากเลือกเก็บบางอย่างทิ้งไป คือ แล้วคนญี่ปุ่นจะจัดการกับขยะพวกนี้อย่างไร? ซึ่งมาริเอะไม่ได้บอกไว้ เพราะนั่นไม่ใช่จุดประสงค์ของหนังสือเธอ

ถ้าคุณอ่านหนังสือของมาริเอะจบ นอกจากเรื่องการจัดบ้านแล้ว ฉันอยากชวนคุณมาคิดต่อเรื่องการกำจัดขยะเหล่านั้นกันต่ออีกหน่อย ถ้าเราต้องทิ้งเสื้อผ้า เราทิ้งอย่างไร ถ้าเราต้องทิ้งหนังสือ เราทิ้งอย่างไร ถ้าเป็นอุปกรณ์ไฟฟ้าที่เราไม่ไ้ด้ใช้แล้ว เราทิ้งอย่างไร แล้วรัฐบาลท้องถิ่นเรามีวิธีจัดเก็บอย่างไร เราเลือกถุงแบบไหนในการจัดเก็บ ถุงใสที่มองเห็นข้างในหรือเปล่า? แล้วรัฐบาลท้องถิ่น (หรือเขตที่เราอยู่) เขามีวิธีจัดเก็บขยะแบบไหน

เรื่องพวกนี้เป็นเรื่องใกล้ตัว สำคัญ และส่งผลต่อความสุขในการดำเนินชีวิตของพวกเรามาก

มาริเอะไม่ได้พูดเรื่องกำจัดขยะไว้ เพราะที่ญี่ปุ่นนั้นระบบนี้ค่อนข้างเป็นระบบอยู่แล้ว

ถ้าเรายังไม่มี เราจะเปลี่ยนแปลงมันได้ยังไง
อาชีพที่เราทำอยู่ จะช่วยเอื้อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงนี้ได้ยังไงบ้าง
ถ้าคุณเป็นดีเจวิทยุ คุณพูดเรื่องนี้ได้ ถ้าคุณเป็นบิวตี้บล็อกเกอร์ คุณพูดเรื่องวิธีกำจัดมาสคาร่าก็ได้ (มันคือขยะเผาได้) ถ้าคุณทำร้านอาหาร คุณยิ่งต้องให้ความสำคัญกับการแยกและจัดเก็บขยะ

ถ้าคุณทำงานเกี่ยวข้องกับองค์กรรัฐ เริ่มต้นด้วยการพูดถึงและค่อยๆ เปลี่ยนนโยบายให้เหมาะสม

มาริเอะไม่ได้บอกไว้ แต่ฉันคิดว่านี่เป็นเรื่องสำคัญไม่ยิ่งหย่อนกว่ากัน

[fangirl] การสร้างชาติของเอเชียตะวันออก และ วันดรีม วันโคเรีย

Screen Shot 2015-09-21 at 5.17.36 PM

การสร้างชาติของเอเชียตะวันออก

การสร้างชาติของเอเชียตะวันออกนั้นเพิ่งเกิดขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่สองนี้เอง Imperial Japan (จักรวรรดิญี่ปุ่น?) ที่ถือจักรพรรดิเป็นหัวหน้ากองทัพก็ถูกถล่มจนล่มสลายด้วยระเบิดปรมาณู ญี่ปุ่นก็ต้องสร้างชาติใหม่ที่มีจักรพรรดิอยู่ใต้กำกับของรัฐธรรมนูญ ไม่มีกองทัพ (มีแต่กองกำลังป้องกันตนเอง) ส่วนจีนก็เป็นการต่อสู้กันของ Republic of China (ไต้หวันในปัจจุบัน) กับจีนคอมมิวนิสต์ของท่านเหมา และว่ากันว่า การรวมชาติของจีนยังไม่ถือว่าสมบูรณ์ ตราบใดที่ยังรวมไต้หวันไม่สำเร็จ

เหตุการณ์บนคาบสมุทรเกาหลีน่ะเหรอ หลังจากแบ่งแยกเป็นเหนือกับใต้ และไม่ไว้วางใจกันมาตลอด ถึงเกาหลีใต้จะพัฒนาจนมีระบบอินเตอร์เน็ตที่ว่ากันว่าเร็วที่สุดในโลก และมีปากมีเสียงดังไม่น้อยในเวทีการทูตโลก (เอ๊ะ อันนี้อาจมโนเอาเอง) แต่คนเกาหลีก็ยังไม่ถือว่าภารกิจสร้างชาติสำเร็จแล้ว จนกว่า “เหนือกับใต้” จะรวมตัวกัน

นี่เองเป็นที่มาว่าทำไมทุกปี เราจึงได้เห็นไอดอลเกาหลีออกมาร้องเล่นเต้นระบำกันในงาน
One Dream One Korea

‪#‎เห็นไหมว่าเคป๊อปมันโยงกับอะไรได้ทุกอย่างบนโลก‬ ‪#‎การมีอยู่ของไอดอลนั้นมีเหตุผลโว้ย‬ ‪#‎แฟนไซต์อย่าลืมเก็บภาพเด็ดๆกลับมาทุกปีนะ‬ ‪#‎ขอHQ‬

status: 7 sep 2009 (Surfing and life)

การเล่นเซิร์ฟก็เหมือนการใช้ชีวิตนั่นแหละ … เราต้องรู้ว่าคลื่นแต่ละลูกเป็นอย่างไร เราต้องเข้าหามันแบบไหน ไม่ต่างอะไรกับการคบหาผู้คน … บางครั้งเราก็ปล่อยคลื่นบางลูกไป ไม่ได้ “จับคลื่น” (ภาษานักเซิร์ฟ) เหมือนกับที่เราก็ปล่อยคนบางคนจากไป เพราะเราอาจคิดว่า เค้าไม่ได้สำคัญอะไรกับชีวิตเรา

lists to watch: short films / docs / films / commercial adver

รวมมิตรหนังสั้น ลิงก์เอาไว้ดู

EXO Haneda 2015-08-29 – http://youtu.be/5yT1crGuioA

Tohoshinki at shibuya – https://www.youtube.com/watch?v=MUUdhwbysRk

เสียงออกไม่ได้ในราชอาณาจักรทางภาษาของคุณ – https://www.youtube.com/watch?v=D7WHWYwZGvM

เด็กหลังห้อง – https://www.youtube.com/watch?v=y4ctDEUSXgU
ดาริกา –  https://www.youtube.com/watch?v=EOXnp7qxxt4

บุญเริ่ม – https://www.youtube.com/watch?v=IwQ2Uzjr7Og

พิมานอากาศ- https://www.youtube.com/watch?v=eOIgTeqT9G0

1/2 Tracey Emin – What Do Artists Do All Day ? – https://www.youtube.com/watch?v=WZBkxqNJC9g

In studio: Thom Browne – http://www.nytimes.com/video/fashion/100000003902941/in-the-studio-thom-browne.html

From One Second To The Next – Texting While Driving Documentary – Werner Herzog – https://www.youtube.com/watch?v=Xk1vCqfYpos

เช้าวันเสาร์ และ “ข่าวคราว”​ ในชีวิต

sat.2015.09.12

วันเสาร์ โทรศัพท์ไอโฟน5สั่นไม่หยุดหย่อนตั้งแต่หกโมงเช้า พอมีใครโทรมาเช้าตรู่ในวันหยุดงานอย่างนี้ จะอกสั่นขวัญแขวนทุกครั้ง เพื่อนสนิทชื่ออำไพเคยเล่าทฤษฎีที่เธอตั้งเองให้ฟังว่า ถ้าโทรศัพท์ส่งสัญญาณเตือนเราในเวลาเช้ามากหรือดึกมาก เธอเชื่อว่ามันมักจะเป็นข่าวร้าย

Bad news travels fast
ข่าวร้ายเดินทางมาถึงเร็วเสมอ
อำไพเชื่ออย่างนั้น

เป็นพ่อที่โทรมา ฉันแตะไอค่อนสีเขียวเพื่อรับสาย ภาวนาว่าอย่าให้มีอะไรร้ายแรง

เสียงสดใสของพ่อดังมา มีเสียงลมปนมาด้วย

“โทรมาปลุกให้ทำบุญ วันนี้บุญเดือนเก้าข้าวประดับดินของอีสาน นี่พ่อตื่นไปทำบุญมาตั้งแต่ตีสาม และกำลังขับรถไปอีกวัด”

ไม่ใช่ข่าวร้าย ไม่แน่ใจว่าจะเรียกว่าข่าวดีได้ไหม อยู่ กทม ฉันไม่รู้ว่าพระท่านเดินบิณฑบาตกันที่ไหน อีกอย่างหกโมงเช้าก็เป็นช่วงเวลาชวนขี้เกียจอิดออด ไม่อยากลุกไปออกกำลัง ทั้งยังไม่อยากเดินวนหาพระในเมืองกรุง

พ่อบอกก่อนวางสายว่าวันนี้พ่อทำบุญให้ปู่กับย่า

ล้มตัวลงนอน เลื่อนหน้าจอไอโฟนห้าแล้วจิ้มรหัสเครื่อง เช็คไลน์ เห็นนาฬิกาดิจิตอลบอกเวลา 6.05

ขั้วตรงข้ามของข้อความ Bad news travels fast ก็คือคำว่า
Good news travels fast

ฉันคิดถึงอำไพ เธอย้ายจากห้องชุดย่านอารีย์กลับไปเปิดโรงเรียนสอนพิเศษที่กระบี่บ้านเกิดแล้ว

โทรศัพท์ตอนหกโมงเช้าไม่จำเป็นต้อองเป็นข่าวร้ายเสมอไป

อยู่ๆ ก็นึกถึงตอนติดสอยห้อยตามย่าไปทำบุญเมื่อตอนเป็นเด็ก ย่าเป็นผู้หญิงที่อ่อนโยนและใจดีที่สุดในโลก (มากกว่าแม่อีก)

ย่าจะเตรียมอาหารไปวัดอย่างดีเสมอ ทำเองทุกอย่าง และย่าสวดมนต์คล่องมาก

ฉันสวดมนต์แทบไม่ได้ ไม่รู้ว่าพระอยู่ไหน เอาตรงๆ ฉันอาจไม่เชื่อเรื่องการทำบุญใส่บาตรเลยก็ได้

แต่ทุกครั้งที่ไปวัด ภาพตอนติดสอยห้อยตามย่าจะถูกฉายวนเวียน

เช้านี้ หน้าปากซอยรามคำแหง24 ฉันไม่แน่ใจว่าตัวเองลุกไปใส่บาตรเพราะมันคือบุญข้าวประดับดินหรือเพราะต้องการพาย่าในความทรงจำกลับมาโลดแล่นอีกครั้ง-กันแน่

ฉันคิดถึงอำไพ อยากบอกเธอจังว่า ข่าวดีและข่าวร้ายปะปนและดำรงอยู่ในชีวิตเราอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

แต่เช้านี้ไม่ใช่ข่าวร้าย

และฉันเพิ่งไปใส่บาตรมา