[จดหมายจากเขาวง] บนโลกที่ตรุษจีนเหมือนไม่มีอยู่

 

เขาวงเป็นอำเภอที่ชาวจีนมีอิทธิพลน้อยมาก และเอาเข้าจริง เราเติบโตมาโดยไม่รับรู้ความสำคัญของตรุษจีน

ไม่ใช่ว่าที่เขาวงไม่มีคนจีนเลย เรามีกลุ่มคนจีนที่ทำค้าขายอยู่ แน่นอนพวกเขาได้ชื่อว่าเป็นเศรษฐี เวลาเราพูดถึง “เจ๊กนิล เจ๊กนูน” เรามักจะพูดถึงชื่อพวกเขาด้วยความตระหนักรู้ว่าเขารวย เขาเปิดร้านค้าที่เวลาเราอยากได้อะไร เราก็ต้องขี่มอเตอร์ไซค์ไปเอา แต่นั่นแหละ เรารู้จักเจ๊กนิลและเจ๊กนูนแค่นั้น พวกเขามีอิทธิพลต่อชุมชนแค่นั้นจริงๆ

เด็กเขาวงอย่างฉัน โตมาในยุคทีวีขาวดำและต่อมาเปลี่ยนเป็นทีวีสี อยู่เขาวงได้จนถึงอายุ 15 ปี ฉันก็ย้ายไปเรียนในอำเภอเมือง ที่นี่เองที่ฉันได้เจอประสบการณ์ใหม่ เรื่องไม่คาดฝัน ในวันหนึ่ง เพื่อนร่วมชั้นกลุ่มหนึ่งลาหยุด พวกเธอบอกว่าพวกเธอหยุดไปไหว้เจ้า ไปทำอะไรในสักอย่างในวันตรุษจีน

ฉันช็อก ฉันรู้จักตรุษจีนจากข่าวในทีวี (ขาวดำที่ต่อมากลายเป็นสี) แต่ไม่เคยมีเด็กคนไหนที่ฉันรู้จักในเขาวงจะลาหยุดเพราะไป “ไหว้เจ้า” “ตรุษจีน” คิดออกไหมเด็กภูไทที่ตลอด 15 ปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีคนรู้จักลาหยุดด้วยเทศกาลนี้ โลกของเธอย่อมไม่เห็นว่าเรื่องนี้คือเรื่องสำคัญ

เราจะหยุดกันก็ต่อเมื่อมีแข่ง “สาระพันยะ” ในวัด เราจะหยุดกันก็ต่อเมื่อมีใครสักคนทำบุญที่บ้านแล้วมีการจ้างคนมาลงเจ้าเข้าทรงแบบอีสาน เราจะหยุดกันเมื่อต้องไปเกี่ยวข้าวหรือขึ้นไร่ เพราะพ่อแม่ต้องการแรงงานช่วย

แต่เราไม่เคยหยุดกันเพราะมันคือตรุษจีน

ในตอนนั้นเอง ที่โลกของคนจีนเคลื่อนผ่านมาสู่ชีวิตฉัน และทำให้ฉันรู้ถึงความสำคัญของวัฒนธรรมทีแตกต่าง

ทุกวันนี้ เขาวงก็ยังเป็นโลกที่ตรุษจีนไม่มีความสำคัญต่อตลาดของเรา แม่ค้าในตลาดเขาวงไม่เคยลุกมาขายของไหว้ในช่วงเทศกาลนี้ มีเรื่องตลกเล็กๆ ที่ “เจ๊” ร้านอะไหล่ฟอร์ด ที่มาซื้อที่บ้านเราเพื่อทำค้าขาย เล่าให้ฟังก็คือ ตั้งแต่เธอย้ายมาอยู่เขาวง ทุกวันไหว้ คนจีนรวยๆ ที่มีสมบัติเยอะกว่าชาวบ้านร้านตลาดอย่างเธอ ต้องลุกมาทำกับข้าวไหว้เองทุกอย่าง เป็นสิ่งที่เธอตระหนักว่า เงินซื้อได้หลายอย่าง แต่เงินซื้อของไหว้ที่เขาวงไม่ได้

เพราะเขาวงไม่ทำของไหว้ขาย ไม่ทำแม้กระทั่งขนม เจ๊ร้านอะไหล่ฟอร์ดยกไก่มาเยี่ยมบ้านเรา แล้วบอกว่า แม้กระทั่งขนมเธอก็ต้องตื่นมาทำเอง

ในฐานะลูกภูไทจากเขาวง ทุกครั้งที่ตรุษจีนเวียนมาถึง ฉันจะคิดถึงเรื่องอยู่สองอย่างจริงๆ

เรื่องตอนที่ฉันย้ายไปเรียนในเมืองแล้วพบว่าเพื่อนนักเรียนลาหยุดไปตรุษจีน
และเรื่องที่เจ๊ร้านอะไหล่ฟอร์ดพูดพลางหัวเราะขำขัน ว่าเธอต้องตื่นมาทำของไหว้เอง นั่นแหละ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s