เราต่างทิ้งร่องรอยอะไรบางอย่างต่อกัน…ในโลกออนไลน์

10224684106_b06976f052_o
 cr pic:  a friend of mine
1.
วันก่อน น้องคนหนึ่งโพสข้อความว่า “ความลับของฤดูร้อน”
ฉันชอบข้อความนี้มาก
ถัดจากข้อความนั้น วันต่อมาเธอก็โพสคำว่า “ฤดูร้อนใกล้จะจบลงแล้ว”
เดือนกันยายน ถ้านับตามซีกโลกทางเหนือ คือเดือนสิ้นสุดของฤดูร้อน
ภาพกระเป๋าแมวด้านบน ถูกถ่ายขึ้นในปลายฤดูร้อนของปีหนึ่ง
… ฉันไม่ได้เป็นคนถ่ายมัน …
… เป็น “เธอ” ต่างหาก ที่ถ่ายมันไว้ …
2.
เราไม่ได้คุยกันมาสักพักแล้ว … ตั้งแต่ตอนไหนนะ …​ อืม จำไม่ได้แล้วล่ะ
วันก่อน ฉันส่งอีเมลไปขอภาพที่เธอถ่ายไว้ ฉันจำได้ว่าเธอชอบพกกล้อง นั่นหมายความว่าเธอย่อมต้องชอบถ่ายรูป และเธอมักจะบันทึกภาพดีๆ เก็บไว้ได้เสมอ
แตกต่างจากฉัน
ฉันขอภาพเธอมาใช้ ด้วยเหตุและผลที่ซื่อตรงมาก ฉันบอกเธอไปว่า เธอจะไม่ได้รับเงินค่าภาพถ่ายจากฉันเลยนะ เพราะฉันไม่มีตังค์ แต่ฉันอยากได้ภาพถ่ายของเธอจริงๆ … ถ้าเธอจะอนุญาต
เธอตอบกลับมาเหมือนครั้งแรกที่ฉันเคยขออะไรบางอย่างเธอในฤดูร้อนแรกที่เราเจอกัน … เธอตอบว่า “ตกลง”
เธอให้ลิงก์ภาพถ่ายนั้นมา เป็นลิงก์ที่รวมภาพไว้ไม่มากนัก แต่มันระบุช่วงเวลาต่างๆ ในชีวิตช่วง 4 ปีหลังของเธอไว้
ในภาพถ่ายเหล่านั้น มีทั้งวันเวลาก่อนหน้าที่ฉันจะรู้จักเธอ วันเวลาที่ฉันจำได้แม่นยำว่าเราอยู่ตรงนั้นด้วยกัน และวันอื่นๆ หลังจากนั้นที่เธอมีชีวิตของเธอ
3.
ในวันนั้นที่ฉันส่งข้อความไปขอรูปถ่ายจากเธอ ในบล็อกของฉัน มียอดวิวเพิ่มขึ้น ตามสถิติของโลกออนไลน์ มันสามารถบอกได้ว่า การเยี่ยมชมเกิดขึ้น ณ จุดใดจุดหนึ่งของโลกใบนี้
ฉันรู้ว่าเป็นเธอ … ร่องรอยเงียบๆ ในโลกออนไลน์นั้น
…​ ก่อนหน้านี้อีกเช่นกัน เธอเคยทิ้งร่องรอยเงียบๆ ในบล็อกของฉัน, อย่างสม่ำเสมออยู่ช่วงหนึ่ง
… ทำไมฉันรู้ว่าเป็นเธอน่ะเหรอ,​ มันเดาไม่ยากหรอก
… ฉันไม่รู้ว่าเธอรู้ไหม ว่าทุกครั้งที่เธอแวะมาดูว่าฉันโพสอะไรในบล็อกบ้าง,​ มันมีร่องรอยบางอย่างปรากฏอยู่เสมอ
4.
ลิงก์ภาพถ่ายที่เธอให้มาก็เช่นกัน
ฉันรู้ได้ทันทีตั้งแต่ได้รับลิงก์ ว่าเมื่อฉันกดเยี่ยมเยือนและเข้าไปดาวน์โหลดภาพมา เว็บฝากไฟล์ภาพนั้นจะแจ้งเตือนเธอว่า มีการดาวน์โหลดรูปเกิดขึ้น และมีการเยี่ยมเยือนเกิดขึ้นกี่ยอดวิวแล้ว
ก่อนหน้าที่เธอจะให้ลิงก์ภาพกับฉัน อัลบั้มภาพที่เธออัพโหลดไว้ เกือบทุกภาพ มียอดวิวเป็น “ศูนย์”
ทั้งที่เธอถ่ายภาพได้ดีขนาดนี้, แต่เธอก็ไม่เคยคิดจะเผยแพร่ลิงก์ให้คนอื่นรู้
เมื่อภาพเริ่มจากยอดเป็นศูนย์,​ และฉันอาจเป็นคนเดียวที่มีที่อยู่ของลิงก์,​ นั่นหมายความว่า
ถ้ายอดวิวเพิ่มขึ้น, เธอก็คงเดาได้ไม่ยาก,​
ว่าใครคือคนที่แวะมาเยือน
5.
วันนี้,
ฉันคิดถึงช่วงเวลาเหล่านั้น
ฉันเลยย้อนกลับไปดูภาพถ่ายตามลิงก์นั้นอีกรอบ
ฉันรู้ดีว่า การแวะเยี่ยมเยียนนั้น จะทิ้งร่องรอยบางอย่างให้เธอได้รู้
เธอรู้ไหม
ความลับของฤดูร้อนก็คือ
ฤดูร้อนจบลงแล้ว
ฉันหวังว่าเธอจะสบายดีนะ
Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s